Supertrash-slet

Ik ben op zoek naar een nieuwe identiteit. Zoals een vlinder uit de pop komt zo wil ik een keer uit mijn lelijke-eendenei kruipen. En omdat mijn nieuwe ik wel bij me moet passen en dus al ergens diep weggedoken in mij aanwezig moet zijn ben ik naast alle rollen die ik al vervul nu ook mijn eigen restyler. 
Maandenlang heb ik beelden en ideeën laten inzinken. Het kiezen van wie en wat ik wil zijn wordt steeds meer een afstrepen van wie en wat ik niet wil zijn. Er moet natuurlijk nog wel iets overschieten. Iets wat origineel is, jonger oogt dan ik ben en het mag best wat meer edgy zijn dan wat het nu is.
Op mijn leeftijd moet je extra klunen om aandacht te vangen. Het kan niet meer van stijfstrakke lichaamsdelen of torenende borsten afkomen; er moet uit andere vaten getapt worden. Het geheim van het aantrekken zit 'm sowieso ergens anders in dan in het uiterlijk dus daar moet ik op af, op dat vage 'ergens anders'. Ik zie hoe langer hoe meer in dat (re)stylen een echt vak is. Waar ben ik aan begonnen?
Puur uit ongeduld omdat het ei maar niet wil breken heb ik alvast een naam verzonnen voor het beestje: Supertrash-slet.
Met de naam al in het hoofd, hoeft het stijlconcept alleen nog maar uitgewerkt en omkleed te worden. Alhoewel, veel kleding heeft deze look niet om het lijf, laten we het houden op minimalistische basics.

Een verantwoording voor de gekozen richting kan ik zo geven. Het is een allegaartje afkomstig uit de media. Niet de sociale media want die volg ik niet, maar de asociale. Boeken, tijdschriften, tv. Daar lees, zie en hoor ik wel eens opmerkelijke dingen.
Sinds Esther Gerritsen haar column in de VPRO-gids schreef over hoe zij en haar vriendinnen na haar scheiding spraken over hoe graag zij, achteraf bekeken, sletteriger hadden willen leven ben ik daarover blijven nadenken. Heerlijk om eens alle regels aan je laars te lappen en te leven volgens wat je gevoel je ingeeft. De teugels los en het paard in gallop. Wow! Ja, zo wil ik het nu. Versnelling via versletting.
En waarom Supertrash? Omdat dit kledingmerk perfect aansluit bij het sletidee. Een slet met sletervaring verleidt via de schijn van exclusieve en stijlvolle kleding. Supertrash levert deze kledinglook voor een grijpstuiver. Iedereen kan supertrashen.
Supertrashboss Olcay Gulsen heeft vlakbij mij gewoond. Ik had haar kunnen tegenkomen, gewoon op straat. Dat is niet gebeurd maar nu draag ik haar kleding, gewoon op straat.
Dat negatieve betekenis van 'trash' is totaal onderuit gehaald. Het is het ideaal geworden.