Eeuwig zonde

In mei 1997 noteerde ik in een nog blanco opschrijfboekje:
Nu pas  - ja véééél te laat, wat een verkwisting van alle titels die ik nu niet meer weet -  begonnen met het noteren van gelezen en bestudeerde boeken.
Van Goethe zijn ook lijsten welke boeken hij geleend had bij de rococo bibliotheek in Weimar. (tv-programma  'De wereld van Boudewijn Büch' 14-5-'97)

Hier staat het. Gelukkig heb ik dit wel opgeschreven anders zou ik ook dit nu bijna vijftien jaar later niet meer hebben geweten. Blijkbaar had ik een uitzending van B.Büch gezien en bracht de lijst die Goethe bijhield mij op het idee zelf ook een leeslijst aan te gaan leggen. Het boekje moet ik direct na die uitzending in gebruik hebben genomen. De eerste ingangen dateren van april 1997. Ik weet niet hoeveel boeken ik sindsdien gelezen heb. Ze staan er als het goed is wel allemaal in. Maar ik heb niet een opschrijfsysteem waarbij ik ook nummer. Mijn systeem legt alleen vast de titel, de auteur, de maand en het jaar van lezen, eventueel ondertitel en waar ik het boek vandaan heb ( of het in eigen bezit is of uit welke bibliotheek het geleend is).

Ik ben erg blij dat ik er destijds mee begonnen ben, maar betreur het nu nog meer dan toen dat ik niet een lijst bezit van de boeken die in mijn jeugd zo'n indruk op mij gemaakt hebben. Ik herinner me zoveel feiten die met boeken en lezen te maken hebben. Ik kan gerust stellen dat boeken en lezen altijd mijn grote liefde zijn geweest in het leven. Boeken uit mijn herinnering breng ik in verband met een kaft, kleur, geur, inhoud, lettergrootte, indeling, indruk die ze op mij maakten. Maar ook heel belangrijk de plaats waar ze thuis waren en hoe die plaats dan weer rook, eruit zag, welke indruk die op mij maakte. Ruimtes met boeken waren voor mij een soort tempels waar ik me in een heiligdom van de menselijke geest waande. Ik had ontzag voor deze ruimtes vooral als het er stil was en de sfeer een beetje beklemmend of zoals ik dat interpreteerde spannend. In een nieuw boek beginnen vond ik zo opwindend dat ik het soms uitstelde en uitstelde. De verwachtingen mochten nog niet geschonden worden door de ontdekking van de altijd wat banalere realiteit.

Ook in de huizen van andere mensen trokken de daar aanwezige boeken mij als een magneet naar zich toe. Als de grote mensen praatten ging ik op zoek naar de boekenkast en nam alle rugtitels in mijn geest op. Wij kwamen nooit bij echt geletterde mensen. Meestal ging de boekenverzameling niet verder dan Scandinavische streekromans en ja een rommeltje dat ik nu maar even voor het gemak samenvattend Nederlandse streekromans noem. Er was eigenlijk nooit iets bij wat ik later had willen lezen maar toch was de fascinatie daar niet minder om. Boeken waren boeken en ik was nog niet op het punt dat ik discrimineerde wat de inhoud ervan betrof.

De boeken die wij thuis hadden bestonden uit onze kinderboeken die met de tijd een steeds groter aandeel van de totale verzameling ging vormen en de boeken voor volwassenen. Voor mij was dat onderscheid trouwens niet zo strikt. Ik vond die scheidslijn arbitrair en overbodig. Als volwassenen kinderboeken wilden lezen, let it be, en andersom was het nog beter. Je kan een weg langzaam of snel afleggen en ik wilde de weg naar de veel grotere voorraad volwassenenboeken zo snel mogelijk afleggen. Ik las me een tunnel door de kinderboekenberg heen om bij het licht van de uitgang de berg van boven de 5000 meter van romans te ontwaren.

Bij onze plaatselijke bibliotheek waar ik lid van was mocht ik op eigen verzoek vervroegd overstappen naar de volwassenenafdeling omdat ik  - maar dat loog ik bij elkaar -  alle kinderboeken al uit had. Wel werd ik  door een medewerkster geleid naar het boek waar ik dan mee moest beginnen en dat was "Jody en het hertenjong" van Marjorie Kinnan Rawlings. Dit boek heb ik opgezocht op internet en daar staat het nu geclassificeerd als jeugdboek. Na die eerste keer zorgde ik ervoor dat ik zelf mijn leenboeken uitkoos en dat niemand mij daarin meer aanstuurde. Ik begon als ik me het goed herinner met de boeken van Jan Wolkers en Remco Campert. ( wordt vervolgd)