Uitroken of gedogen?

Van bewust geen huisdieren naar ineens twee van die ongenode gasten komt als een overval. Een mol en een muis. Of een mollenfamilie en een muizenfamilie? De een in de achtertuin die het gazon als een bezetene omwoelt en tot bergen zand omtovert, de ander in de berging die voor zover ik kan nagaan (echt opspeuren durf ik hem niet) tegen de warme diepvriesmotor aannestelt. Hypernerveus raak ik ervan. Het komt te dichtbij, te onverwacht en te veel tegelijkertijd. Ik was liever huisdierloos gebleven, iets wat ik lang heb weten vol te houden ondanks dat mijn kinderen al jaren aan mijn hoofd zeuren dat er een aaibaar beestje in huis moet komen. 'Zeg je nee, dan krijg je er twee' zou zo maar op mij van toepassing kunnen zijn.
Het valt op hoe weinig druk ik met de dieren ben. Ik hoef ze niet te voeren (ze jatten je eten), niet uit te laten (ze poepen en plassen gewoon overal) en er niet mee naar de dierenarts (zou die er trouwens iets tegen hebben?). Toch heeft de situatie wat mij betreft een zeer korte houdbaarheidsdatum.
Ik wil ze het liefst uitroken, doodhongeren, wegpesten, verdelgen. Er is heus wel iets wat ik zou kunnen ondernemen als.........ja als ik ze ooit zag. Maar ze laten zich niet zien. En, toegegeven, ik ben daar niet echt rouwig om. Zo kan ik heerlijk naïef mezelf voorhouden dat ze er niet zijn.

Na de eerste schrik herwint mijn verstand terrein. Dieren zijn sterk symbolisch geladen. Ik zie de komst van deze twee indringers dan ook als een teken.
'Dieren zijn wat mensen hebben' luidt de titel van een boek van L.F.C. Mees. Wat bij de mens trekjes of karaktereigenschappen zijn, is bij dieren de essentie van hun bestaan. Zo vertegenwoordigt de hond trouw en de slang het kwaad.
Wat vertegenwoordigt de mol? En de muis?
Ik vind ze beide eng, vies en gladjanusserig. Ik wil gillen als ik door de berging heen naar buiten moet.  Maar om mijn kinderen niet net zo bang te maken als ik zelf ben, speel ik alsof er niets aan de hand is en gooi met een stoer gebaar de deur open. Ik zie de keutels liggen, de gaten in de verpakkingen van etenswaren, het spoor naar waar ze nestelen.
Een poes? Zou dat helpen? Maar ik ben bang/allergisch/vies van poezen. Het enige wat ik wil is geen huisdieren in huis en er alleen met mensen samenwonen. We moeten het al doen met muggen, vliegen, spinnen, papiervisjes, oorwurmen, mieren en andere insecten die vrijpostig bij ons intrekken. Voor deze diertjes voer ik een gedoogbeleid maar dat doe ik niet voor mollen en muizen. Ik heb echter één probleem. Ik ben niet sterk in het doden van dieren.

Ik overweeg een advertentie op marktplaats te zetten. Gratis af te halen: muis en eventuele familieleden.Voor dezelfde prijs krijg je er een mol bij cadeau die het gazon luchtig en doorleefd houdt. Wel alles zelf eerst vangen. Ik weet zeker dat ik iemand blij kan maken. Een kind dat net als mijn jongste dochter dolgraag een huisdier wil. En een ouder die net als ik de symboliek van het gebeuren weet te waarderen.