Opgewonden vrouwen

‘Is dit echt je eerste keer? Nee, je houdt me voor de gek.’

Mijn buurvrouw kan het zich niet voorstellen. Zelf is zij inmiddels de tel kwijt geraakt.

‘Ik wist er altijd onderuit te komen,’antwoord ik.

Ik voel spatjes van wat wel eens verwachtingsvolle spanning zou kunnen zijn. Ik heb me voor de gelegenheid omgekleed en opgemaakt. We gaan naar een thuisparty. De man in huis heeft al aangekondigd dat hij overwerkt. De zoon is zonder opgaaf van reden ook van huis. Dochterlief vertoont geen vluchtgedrag en is net als haar moeder groot fan. Ik zou dit soort party’s meteen omarmen als er ook mannen bij aanschoven. Volgens mij gaat dan het dak er pas echt af.  

Het concept moet klakkeloos overgenomen zijn uit Engeland. Of Amerika. Waar komt het vandaan eigenlijk? Ik ga smullen, dat voel ik al als we aanbellen. Onze stemming is goed. Te goed misschien wel. Ik ken mezelf, dat wordt oppassen.

Vrouwen die zich haast in extase vergrijpen aan de uitgestalde spullen, alles heel verantwoord op kleur en maat gesorteerd. Het commentaar wil je liever niet horen. 

De demonstratrice verkondigt dat de teckel, een hitartikel, niet meer leverbaar is.

Ik kijk mijn buurvrouw aan. “ M I C K E Y,” zeg ik bijna geluidloos, duidelijk met mijn mond de lettergrepen articulerend. Mickey, de langharige teckel van mijn buurvrouw. We schieten allebei in de lach. Ik voel een bevrijdende golf van gekheid in me aanzwellen. Even later rollen de tranen over mijn wangen.

Nippend van de koffie kijkt de kring me met een mix van verbazing en ergernis aan. Omdat ik mijn lachsalvo’s probeer te smoren, stik ik bijna in een stuk zelfgebakken cake. Mijn buurvrouw is met dezelfde worsteling bezig. Demodame Marianne laat zich na een eerste blijk van afkeuring niets meer aan mij gelegen liggen en spuwt continue verkooppraatjes de ruimte in. Ik doe een poging me te beteren. Ga van de weeromstuit intelligente en onbeantwoordbare vragen stellen over de waar. Elk oogcontact met mijn buurvrouw vermijdend. Van het Tupperwarefenomeen snap ik een uur later nog steeds niets. Maar mijn lachspieren zijn helemaal los.