'Jouw prins zit in het bejaardentehuis, is een oude opa en heeft een witte rollator. En........... hij is 84!'
Aldus mijn zesjarige dochter.
Zo die zit. Ik ben sprakeloos.
Kan ik net zo goed in de tussentijd de bloemetjes buiten zetten. Wat weerhoudt me?
Dat ik over een eindeloos geduld beschik als het sommige zaken betreft weet ik, maar zo lang wachten dat houd ik zelfs niet vol. Ik ben van plan er toch eens wat actiever mee aan de slag te gaan. Maar waarmee dan precies? En hoe?
Lex, een vriend van me, doet ook een duit in het zakje en zoekt voor mij het nummer "You can't always get what you want' op van de Rolling Stones. Youtube blèrt door de kamer heen. Ondertussen volgt nog een mondelinge uitleg over 'when you try too hard.....'. Iedereen schijnt het beter te weten dan ik. Tijd om de benen te nemen. De rest wil ik niet meer horen.
Kinderen, vrienden, bekenden, ik ben even niet thuis. Leave me alone!
Jullie zien me pas weer als ik in het bejaardentehuis zit.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten